| آنچه امروزه طالبان را به «شیرخانه» تبدیل کرده و به اصطلاح عامیانه خود را سر مردم بیسلاح و بیدفاع «ایلا» میدهند، نبود یک نیروی منسجم در میدان است | ||||
| تاریخ انتشار: ۱۳:۳۲ ۱۴۰۵/۸/۲۵ | کد خبر: 201318 | منبع: |
پرینت
|
|
طالبان در آبان ۱۳۸۰ به سادگی شکست خوردند. درست است که حملات امریکا نقش به سزا داشت و این گروه نتوانست چند صباحی در برابر حملات امریکا مقاومت کند، اما عوامل و دلایل داخلی را نیز نباید نادیده گرفت.
الان اگر یک نیروی نظامی منسجم با کمیت ۲۰ هزار نفر در برابر طالبان وجود داشته باشد، این گروه از پس آن بر نخواهد آمد. آنچه امروزه طالبان را به «شیرخانه» تبدیل کرده و به اصطلاح عامیانه خود را سر مردم بیسلاح و بیدفاع «ایلا» میدهند، نبود یک نیروی منسجم در میدان است.
گرچه برای طالبان دوم سلاحهای پیشرفته و گرانقیمت امریکایی بجا مانده اما داشتن این سلاحها تضمین کننده بقای این گروه در قدرت نیست، همانگونه که بقای جمهوریت را این سلاحها تضمین نکرد.
از هر زاویه که به عوامل دوام طالبان دوم در قدرت نگاه شود، نبود یک نیروی منسجم نظامی با انگیزه و اراده قوی جنگی، بیش از سایر دلایل برجستگی خود را نشان میدهد.
نقش مردم هم قابل تامل است. ترس مردم از طالبان معقولیت خود را دارد اما ترس مداوم نمیتواند منطق اولیه ترس را توجیه کند. نسل امروز با روحیه و تفکر مدنیتگرایانه تربیت شده و روحیه ترس و گریز از جنگ در چنین تفکری مذموم شمرده نمیشود. گریز و دوری از جنگ، حتا به قیمت مردن دستهجمعی در گرمی و سردی مسیر مهاجرت و تحمل سختترین نوع گرسنگی در خانه، بر جنگ و قیام علیه رژیم حاکم، هوشیارانهتر دانسته میشود. به تعبیر دیگر، گوسفند شدگی مردم، ترس از گرگان را نهادینه ساخته است. اگر مردم گرگ شدن را ضرورت زمان بدانند، گرگان حاکم راه فرار خواهند سنجید.
طالبان از استخبارات و رسانه اجتماعی بیشترین استفاده را در ایجاد ترس میکنند. اشتغال به رسانه اجتماعی هم روحیه مبارزه را میشکند، هم فرد را در معرض تهدید استخبارتی قرار میدهد. وقتی گوشی را بردارید برای استفاده از شبکه اجتماعی، اولین چیزی که به ذهن تان میرسد، ترس است. با خود میگویید که اگر خلاف میل گروه حاکم چیزی بنویسم، کشته یا زندانی خواهم شد. اینجا گوشی تلفن یادآور ترس و سلطه روانی گروه حاکم است. از سوی دیگر، وقتی کاربر رسانه اجتماعی میبیند که در صفحات اجتماعی متنهای زیادی در نقد و ذم حاکمان نوشته شده، احساس میکند که مبارزه جریان دارد و دیگران بجای او برای برچیدن بساط شر حاکم کمر بستهاند. این احساس، او را در جایگاه شریک مبارزه مینشاند یا به اصطلاح به او امید کاذب خلق میکند. البته این به معنای دروغین خواندن مبارزه جاری علیه طالبان نیست اما تاثیر روانی آن در کاهش بخار ستیزهجویی قابل ملاحظه است. چه بسا بسیاریها فکر کنند که با لایک یک نوشته ضد طالبان شجاعت بینظیری به خرچ دادهاند!
عامل شناخته شده دیگر، استفاده از دین و معتقدات مذهبی مردم است. مردمی که با دست خالی در برابر بزرگترین ارتش جهان میجنگیدند، الان در برابر طالبانی که هیچ ساختار نظامی کارآمدی برای جنگ علیه مردم ندارند، سکوت اختیار کرده و تفنگهای امریکایی را گور کرده و ریش دراز گذاشتهاند و فکر میکنند، زمان زمان دینورزی است و علیه حاکمان«متدین» نباید جنگید. البته از مردمی که فکر میکنند، جنگ فقط برای دین و خدا مجاز است و لاغیر، اتخاذ چنین رویکردی بعید نیست. طالبان نیز فابریکه های (مدارس دینی) دیندارسازی ملت به سبک خود شان را فعال کردهاند.
اما باید گفت که دوام سلطه طالبان حتا برای خود طالبان در درازمدت ویرانگر است. گفته میشود که دختران طالبان در مکتبهای مخفی که توسط خارجیها تمویل میشود، درس میخوانند. این بدان معناست که حتا خود طالبان به آینده نظم ایجاد کرده خود شان باور ندارند. به حتم میتوان گفت که عقلای تالب آینده را در نبود طالبان محاسبه میکنند و به خوبی میدانند که نظم تالبی نمیتواند نظم آخر زمانی باشد.
اما واگذاری به تقدیر راه چاره نیست. نمیتوان با گفتن اینکه طالبان رفتنی هستند، دل خوش کرد. جامعه باید توان بازیابی خود را تقویت کند. نیروهایی که به آینده آزاد و کشور آباد و مرفه باور دارند، باید برای کنار زدن طالبان از قدرت بسیج شوند.
نورالله ولیزاده
>>> ما مردم عادی دیگه نه از این دولت بهتر میخواهیم و نه است ما مردم در جمهوریت بیست سال دیدیم یک مشت غربی فرست به همه چی رسیدن که هم از ملت میدزدین هم از دولت بیست میلیاردها دالر به افغانستان آمدن که افغانستان 3 بار با خاک یکسان میشد دوباره از نو ساخته میشد نه افغانستان ساخته شد نه ملت به اقتصاد رسید نه از برق خود کفا شد نه در کشاورزی نه آب بهداشتی نه شهرسازی نه از نفت نه از گاز من که میگم این دولت بهترین است برای مردم عادی در این 5 سال هم در کشاورزی از بیست سال جمهوریت پیشی گرفته هم از شهر سازی هم در آب بهداشتی هم از نفت هم از گاز هم از کشاورزی امنیت که در هد اروپا مقایسه کنید ملت هیچ جنگ با این دولت ندارد با این دولت فقط غربی پرست ها که تمام غرب دست به دست هم دادن که این غربی پرست ها را از کشور شان اخراج کند اون هم به آفریقا باز اگر شما میخواهید با این دولت سر جنگ دارید بیاید به افغانستان به جنگ تان ادامه بدهید جنابعلی گفتن با 20 هزار نیرو کار این دولت یکسره میشه شما که از 320 هزار بیشتر فقط در شبکه های مجازی آستین بر علیه این دولت 120 هزار تان بیاید برای جنگ تا ببینیم که شما در وعده تان راستگو آستین یا نا ما ملت دیگه نه جنگ میخواهیم نه دولت دیگر در این 60 به نام این آن ما ملت جنگیدیم نه به آرامش رسیدیم نه به اقتصاد رسیدیم نه به برق نه به آب به کشاورزی نه مالداری هرچی آسایش هر چی سرمایه هرچی بود مال شما بود به وقت فرار همه تان سوار در هواپیما در خارج خانه آمده ماشین آمده دانشگاه اولاد تان آمده درست گفتی ما ملت را کله گوسفند خطاب کردی چون شما از این گله گوسفند به همه چی رسیدن دیگه ما گله گوسفند نیستیم که هر کس ناکس مارا چوپانی کند حال یک دولت واحد آمده است حامین دولت ما است شما در جمهوریت هر ولایت یک کشور جور کرده بودین حال تمام ولایت ها مال تمام مردم افغانستان است ما ملت درست و قبول داریم که اقتصاد ضعیف است ولی تلاش این را هم میبینیم که شبانه روز تلاش میکند تا بیست هیچ گروهی هیچ کس حق ندارد که جنگ کند اگر بیست سال این دولت افغانستان آباد نکرد باز ما ملت تسمیم می گریم که این دولت هم میآریم پائن اگر توانست همه مشکلات را حل کرد مگر مرض داریم یا مریض استیم به ملت که هیچ جوکی قدرت نمیرسه پس حامین دولت بهترین است شما در خارج نشستی جوکی را تقسیم بین خود کردین شما فکر بحال خود کنید ما ملت دربدر مهاجر شما کردین با احترام سیل بین جمهوریت و امارت اسلامی افغانستان