زمانی برای ذوق‌زدگی مسلمانان نیست
 
تاریخ انتشار:   ۱۲:۰۹    ۱۴۰۵/۸/۱۵ کد خبر: 201243 منبع: پرینت

دستاورد دموکراسی (جایی برای ذوق‌زدگی نیست باید الهام گرفت)
بدون تردید، دستیابی عبدالسید به سنا، رسیدن ممدانی به شهرداری نیویورک و حضور دیگرانی مانند الهان عمر در مجلس نمایندگان، با وجود مخالفت‌ها و عربده‌کشی‌های ترامپ، تاریخ‌ساز و رکوردشکن است؛ اما جایی برای خوشحالی و زمانی برای ذوق‌زدگی مسلمانان نیست.
چنان‌که خود عبدل هم گفته است، دوست دارد او را سناتور میشیگان بنامند، نه نخستین سناتور مسلمان در مجلس سنا.
علاوه بر این، در دنیا بیش از پنجاه کشور اسلامی وجود دارند. در این کشورها، قدرت از الف تا یا در دست مسلمانان است. آن‌ها در آن‌جا چه گلی به سر شهروندان خود زده‌اند که یک سناتور و چند نماینده مسلمان بتوانند در ایالات متحده رستاخیز ایجاد کنند؟

در مقابل، اگر انصاف در نظر گرفته شود، این وضعیت نشان می‌دهد که در آمریکا، به‌گونه‌ای ستایش‌آمیز، حقوق شهروندی نهادینه شده، دموکراسی استحکام دارد، قانون حاکم است و در بستر قانون تبعیض وجود ندارد. بنابراین، نظام دموکراتیکی که در آمریکا حاکم است، برای همگان قابل تحسین و برای تمدن و شهروندان آمریکا مایه افتخار بزرگی است؛ سیستمی که اجازه می‌دهد شهروندان، جدای از رنگ، مذهب، تبار، باور و جنسیت، بدون تبعیض به هر مقامی دست یابند؛ هرچند فردی فاشیست، شارلاتان، دشمن حقوق بشر و آزادی، مانند ترامپ، نفر اول مملکت باشد و او با داشتن تفکرات فاشیستی و دیگرستیزانه با همه سر ستیز داشته باشد و مخالفت کند.

پس ذوق‌زدگی برای رشد و شکوفایی مسلمانان که محصول قانون و نظام دیگری هستند، هیچ دردی را دوا نمی‌کند و جایی برای خوشحالی نیست؛ اما کنارگذاشتن تعصب، الهام‌گرفتن از یک قانون عادلانه که باعث رشد همگان می‌شود و الگوبرداری از یک نظام دموکراتیک که آزادی را برای همه فراهم می‌کند، می‌تواند برای جامعه راهگشا باشد. در نهایت باید گفت: سیستم عادلانه، حتی اگر به نام شیطان هم باشد، کارآمد است؛ اما نظام ظالمانه، حتی اگر به نام خدا هم باشد، ناکارآمد و مایه رنج است.

سید جواد سجادی


این خبر را به اشتراک بگذارید
تگ ها:
دموکراسی
آمریکا مسلمانان
نظرات بینندگان:

>>>   لالام جان با قطعه اول از نوشته است درباره مسلمین و خوشحالی شأن موافق هستم متلی میگوید حرف حساب جواب ندارد مثل آن هم زلمای خلیلزاد حتی راه یافتن به مقامات بالا هم در اکثر این‌ها تحولی به وجود نمی‌آورد اما به عنوان یک مهاجر که ده سال است در آمریکا اقامت دارم باید بگویم طرف دوم نوشته شما درباره آمریکا کاملا غلط و ناشی از ناآگاهی شما است سیاست آمریکا را ابر سرمایه داران و لابی های قدرت تعیین میکنند نظیر ایلون ماسک و آیپک نه دموکراسی و حقوق شهروندی پرونده های نظیر اپستین و دهها مورد نقض کامل حقوق شهروندان در آمریکا فقط گوشه ای از واقعیات جامعه آمریکا است که از زیر قالین بیرون افتاده اینجا هم حقوق بشر و دموکراسی فقط یک توافق میان انسانی آن‌هم فقط برای انسان سفید آمریکایی است همین آمریکا در افغانستان و عراق و یمن و سوریه و ایران و اوکراین بمب و موشک بر سر مردمان می‌بارد و اجساد توته شده زن و مرد و کودک برای انسان سفید آمریکایی اهمیت ندارد او برایش تیل ارزان تر و استیک بیشتر مهم است اما برای زیر موتر مردن سگ اش عزا میگیرد و قبر برایش میخرد و خرج هم میدهد این است حقوق بشر آمریکایی

>>>   شاید بزرگ‌ترین درس این رویداد برای جوامع اسلامی این باشد که مشکل اصلی ما کمبود مسلمانان در رأس قدرت نیست، بلکه کمبود عدالت، شایسته‌سالاری، قانون‌مداری و پاسخ‌گویی در ساختار قدرت است. پیش از آن‌که به حضور چند مسلمان در ساختار سیاسی آمریکا افتخار کنیم، باید از خود بپرسیم چرا در بسیاری از کشورهای اسلامی، با وجود حاکمیت مسلمانان، هنوز شهروندان از ابتدایی‌ترین حقوق و آزادی‌های خود محروم‌اند؟ دین‌داری حاکمان زمانی ارزشمند است که در زندگی مردم به عدالت و کرامت انسانی تبدیل شود، نه صرفاً به یک عنوان و شعار سیاسی.
ضیاءالحق مجددی


مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است



پربیننده ترین اخبار 48 ساعت گذشته
کليه حقوق محفوظ ميباشد.
نقل مطالب با ذکر منبع (شبکه اطلاع رسانی افغانستان) بلامانع است