| Wie das deutsche Friedensdorf Tausenden afghanischen Kindern eine neue Chance auf Leben ermöglicht? | ||||
| تاریخ انتشار: ۱۳:۰۹ ۱۴۰۵/۸/۱۴ | کد خبر: 201232 | منبع: |
پرینت
|
|
وقتی نام آلمان در میان بخشی از مردم افغانستان مطرح میشود، خاطرات حضور نظامی این کشور در کنار نیروهای آمریکایی و ناتو در افغانستان نیز به میان میآید. حضور نظامیان خارجی در افغانستان، با وجود اهداف اعلامشده امنیتی و بازسازی، با پیامدهای تلخ انسانی همراه بود. عملیات نظامی، اشتباهات محاسباتی، تلفات غیرنظامیان و ویرانیهایی که در جریان جنگ اتفاق افتاد، در شکلگیری نگاه انتقادی بخشی از جامعه افغانستان نسبت به نیروهای خارجی تأثیر گذاشت.
آلمان نیز بهعنوان یکی از کشورهای مشارکتکننده در مأموریتهای نظامی ناتو، از این واقعیت تاریخی جدا نیست. نیروهای آلمانی از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱ در افغانستان حضور داشتند. البته ماهیت حقوقی و مأموریت نیروهای بینالمللی، موضوعی تاریخی و قابل بررسی است و نباید همه ابعاد آن را صرفاً با یک عنوان سیاسی توضیح داد.
با این حال، در کنار این خاطرات و تجربههای تلخ، داستان دیگری نیز از رابطه آلمان و افغانستان وجود دارد؛ داستانی که نه در میدان جنگ، بلکه در بیمارستانها، مراکز درمانی و میان خانوادههایی شکل گرفته است که سالها برای نجات فرزندان بیمارشان تلاش کردهاند.
قهرمانان این داستان، پزشکان، کارکنان و داوطلبان یک مؤسسه خیریه آلمانی به نام «دهکده صلح بینالمللی» هستند.
بر اساس گزارش منتشرشده در ۴ نوامبر ۲۰۲۶، رییس جمعیت هلال احمر افغانستان اعلام کرده است که تاکنون ۵۰۳۰ کودک افغانستانی مبتلا به سوختگیهای شدید و عفونتهای استخوانی، با همکاری این مؤسسه در آلمان درمان شدهاند.
در همان روز، ۴۶ کودک پس از تکمیل مراحل درمان به افغانستان بازگشتند و ۷۹ کودک دیگر برای دریافت خدمات درمانی تخصصی به آلمان منتقل شدند. همچنین ۱۵۳ کودک افغانستانی در زمان انتشار خبر همچنان در آلمان تحت درمان بودند.
این ارقام تنها آمارهای یک برنامه خیریه نیستند؛ پشت هر عدد، زندگی یک کودک، نگرانی یک خانواده و امیدی وجود دارد که پس از سالها ناامیدی دوباره زنده شده است.
در میان کودکان بازگشته، داستان ذکیه، دختری از ولایت غزنی، بسیار قابل تأمل است.
پدر ذکیه سالها برای درمان دخترش تلاش کرده بود. حتی یک بار در افغانستان او را تحت عمل جراحی قرار داده بودند، اما نتیجه مطلوب حاصل نشده بود. خانواده سرانجام با همکاری جمعیت هلال احمر افغانستان توانستند او را برای درمان به آلمان بفرستند.
ذکیه پس از درمان به خانوادهاش بازگشت. او درباره تجربه خود در آلمان گفته است که از محل اقامت، غذا و خدمات درمانی مناسبی برخوردار بوده است.
لقمان، کودکی از ولایت خوست، نیز پس از انجام عمل جراحی و دریافت خدمات پزشکی در آلمان، بهبود یافته و به خانوادهاش بازگشته است.
این روایتها نشان میدهند که فعالیتهای بشردوستانه چگونه میتوانند در زندگی انسانهایی که هیچ امیدی به بهبود شرایط خود ندارند، تغییری اساسی ایجاد کنند.
اهمیت فعالیت Friedensdorf International تنها به تأمین هزینههای درمان و انتقال کودکان به آلمان محدود نمیشود.
بر اساس توضیحات نماینده این مؤسسه، برخی از کودکان یک سال، برخی دو سال و تعدادی حتی بیشتر از دو سال در آلمان اقامت داشتهاند. در این مدت، علاوه بر دریافت خدمات درمانی، در محیطی اجتماعی زندگی کرده، با کودکان کشورهای دیگر دوست شده و تا اندازهای با زبان آلمانی آشنا شدهاند.
البته جدایی طولانیمدت از پدر و مادر برای کودکان و خانوادههایشان دشوار است؛ موضوعی که نماینده مؤسسه نیز به آن اشاره کرده است.
با این وجود، برای کودکی که امکان درمان بیماریاش در کشور خود فراهم نیست، این فرصت میتواند به معنای بازگشت سلامتی و آغاز دوباره زندگی باشد.
این مؤسسه در وبسایت رسمی خود نیز توضیح میدهد که کودکان بیمار از کشورهای مختلف را برای درمان به آلمان منتقل میکند و پس از بهبودی، آنان را به خانوادههایشان بازمیگرداند.
یکی از نکات قابل توجه در این ماجرا، تأثیر اجتماعی و فرهنگی چنین فعالیتهایی است.
مردمی که ممکن است از حضور نظامی یک کشور خاطرات خوشی نداشته باشند، در برخورد با فعالیتهای بشردوستانه همان کشور، تجربه متفاوتی پیدا میکنند.
پدری که سالها برای درمان فرزندش تلاش کرده و نتیجهای نگرفته است، وقتی میبیند یک مؤسسه آلمانی بدون توجه به ملیت، زبان، قومیت و موقعیت اجتماعی فرزندش برای درمان او تلاش میکند، ممکن است نگاه متفاوتی نسبت به جامعه آلمان پیدا کند.
این تغییر نگرش الزاماً به معنای فراموش شدن خاطرات جنگ نیست؛ بلکه نشان میدهد که مردم میتوانند میان سیاستهای دولتها، عملکرد نظامیان و تلاشهای انسانی شهروندان و سازمانهای مدنی تفاوت قایل شوند.
در واقع، گاهی یک پزشک، یک پرستار یا یک داوطلب خیریه میتواند در ذهن یک خانواده، تصویری ماندگارتر از دهها سخنرانی سیاسی ایجاد کند.
نکته قابل توجه دیگر این است که این همکاری با وجود تغییرات سیاسی افغانستان و بازگشت طالبان به قدرت نیز ادامه یافته است.
همکاری دهکده صلح با جمعیت هلال احمر افغانستان نشان میدهد که فعالیتهای بشردوستانه، دستکم در این مورد، توانستهاند از موانع سیاسی عبور کنند.
البته باید توجه داشت که این برنامه حاصل همکاری یک مؤسسه خیریه مستقل آلمانی با یک نهاد افغانستانی است و نباید آن را مستقیماً بهعنوان سیاست دولت آلمان معرفی کرد.
اما همین استقلال و تداوم فعالیت، ارزش اجتماعی آن را برجستهتر میکند.
شاید مهمترین درس این تجربه آن باشد که رابطه میان ملتها را نمیتوان تنها با معیارهای نظامی، سیاسی و اقتصادی سنجید. گاهی نجات جان یک کودک، ارزشمندتر از صدها قرارداد و توافق سیاسی است.
آلمان در افغانستان تنها با خاطرات جنگ شناخته نمیشود. در کنار آن خاطرات، هزاران خانواده افغانستانی نیز وجود دارند که ممکن است نام این کشور را با درمان فرزندشان، بازگشت سلامتی و دوباره زنده شدن امید به یاد بیاورند.
این همان چهرهای از آلمان است که نه با سلاح، بلکه با دانش پزشکی، همدلی و انساندوستی شکل گرفته است.
1. گزارش طلوعنیوز: درمان بیش از پنج هزار کودک افغانستانی در آلمان.
2. گزارش رسمی جمعیت هلال احمر افغانستان درباره بازگشت ۴۶ کودک و اعزام ۷۹ کودک، ۴ نوامبر ۲۰۲۶.
3. وبسایت رسمی Friedensdorf International؛ معرفی برنامه درمان کودکان.
4. وزارت امور خارجه آلمان؛ تاریخچه روابط آلمان و افغانستان.
5. ناتو؛ تاریخچه مأموریتهای بینالمللی در افغانستان
Wenn in Afghanistan der Name Deutschland fällt, werden bei einem Teil der Bevölkerung auch Erinnerungen an den militärischen Einsatz deutscher Soldaten an der Seite der US-amerikanischen und anderer NATO-Truppen wach. Die internationale Militärpräsenz in Afghanistan war mit zahlreichen Kontroversen und schmerzhaften Erfahrungen verbunden. Militärische Operationen, strategische Fehleinschätzungen, zivile Opfer und die Zerstörung von Lebensgrundlagen haben das Bild ausländischer Streitkräfte in Teilen der afghanischen Gesellschaft nachhaltig geprägt.
Auch Deutschland war als eines der beteiligten NATO-Mitgliedsländer von dieser Geschichte nicht zu trennen. Deutsche Soldaten waren von 2001 bis 2021 in Afghanistan stationiert. Unabhängig von den erklärten Zielen des Einsatzes bleibt festzuhalten, dass der Krieg für viele Afghaninnen und Afghanen mit Leid, Verlust und schwierigen Erinnerungen verbunden ist.
Doch neben diesen Erfahrungen gibt es eine andere Geschichte in den deutsch-afghanischen Beziehungen: eine Geschichte, die nicht auf Schlachtfeldern, sondern in Krankenhäusern, medizinischen Einrichtungen und im Leben zahlreicher Familien geschrieben wird. Im Mittelpunkt stehen Ärztinnen und Ärzte, Pflegekräfte, Mitarbeitende und ehrenamtliche Helfer einer deutschen Hilfsorganisation: des Friedensdorf International.
Nach Angaben des afghanischen Roten Halbmonds sind bislang 5.030 afghanische Kinder mit schweren Verbrennungen und Knocheninfektionen mithilfe des Friedensdorfs in Deutschland behandelt worden.
Einem Bericht vom 4. November 2026 zufolge kehrten 46 Kinder nach erfolgreicher Behandlung zu ihren Familien nach Afghanistan zurück. Gleichzeitig wurden 79 weitere Kinder zur spezialisierten medizinischen Versorgung nach Deutschland gebracht. Zum Zeitpunkt der Veröffentlichung befanden sich zudem 153 afghanische Kinder in Deutschland in medizinischer Behandlung.
Hinter diesen Zahlen stehen nicht nur Statistiken eines humanitären Hilfsprogramms. Hinter jeder einzelnen Zahl verbirgt sich ein Kind, eine besorgte Familie und eine Hoffnung, die nach oft jahrelanger Verzweiflung wieder lebendig wird.
Besonders bewegend ist die Geschichte von Zakia, einem Mädchen aus der afghanischen Provinz Ghazni.
Ihr Vater hatte jahrelang versucht, eine Behandlung für seine Tochter zu finden. Eine Operation in Afghanistan hatte nicht den erhofften Erfolg gebracht. Schließlich konnte die Familie mit Unterstützung des afghanischen Roten Halbmonds die Behandlung in Deutschland ermöglichen.
Nach ihrer Genesung kehrte Zakia zu ihrer Familie zurück. Über ihre Zeit in Deutschland berichtete sie, dass sie dort gut versorgt worden sei und Unterkunft, Essen und medizinische Betreuung erhalten habe.
Auch der Junge Luqman aus der Provinz Khost erzählte von seinen positiven Erfahrungen. Er wurde in Deutschland operiert und konnte nach seiner Genesung zu seiner Familie zurückkehren.
Solche Geschichten machen deutlich, welche Bedeutung humanitäre Hilfe für Menschen haben kann, die in ihrem eigenen Land keine ausreichenden Behandlungsmöglichkeiten finden.
Die Bedeutung der Arbeit von Friedensdorf International beschränkt sich nicht allein auf die Finanzierung medizinischer Behandlungen und den Transport der Kinder nach Deutschland.
Nach Angaben eines Vertreters der Organisation in Afghanistan verbringen einige Kinder ein Jahr, andere zwei Jahre und manche sogar noch länger in Deutschland. Während dieser Zeit erhalten sie nicht nur medizinische Versorgung. Sie leben in einem sozialen Umfeld, schließen Freundschaften mit Kindern aus anderen Ländern und lernen teilweise auch die deutsche Sprache kennen.
Natürlich ist die lange Trennung von den Eltern für die Kinder und ihre Familien eine große emotionale Belastung. Auch der Vertreter der Organisation hat auf diese Schwierigkeit hingewiesen.
Dennoch bedeutet diese Möglichkeit für ein schwer krankes Kind, dessen Erkrankung im Heimatland nicht ausreichend behandelt werden kann, oftmals eine zweite Chance auf ein gesundes Leben.
Friedensdorf International unterstützt seit Jahrzehnten kranke und verletzte Kinder aus verschiedenen Ländern und ermöglicht ihnen medizinische Behandlungen in Deutschland. Nach ihrer Genesung kehren die Kinder zu ihren Familien zurück.
Besonders bemerkenswert ist die gesellschaftliche und kulturelle Wirkung solcher humanitären Aktivitäten.
Menschen, die möglicherweise keine positiven Erinnerungen an den militärischen Einsatz eines Landes haben, können durch humanitäre Hilfe desselben Landes ganz andere Erfahrungen machen.
Ein Vater, der jahrelang vergeblich versucht hat, sein krankes Kind behandeln zu lassen, erlebt, dass eine deutsche Hilfsorganisation seinem Kind medizinische Unterstützung ermöglicht – unabhängig von Nationalität, Sprache, ethnischer Zugehörigkeit oder gesellschaftlichem Status.
Eine solche Erfahrung kann seine Wahrnehmung Deutschlands und der deutschen Gesellschaft verändern.
Das bedeutet keineswegs, dass dadurch die schmerzhaften Erinnerungen an den Krieg verschwinden. Vielmehr zeigt es, dass Menschen durchaus zwischen der Politik eines Staates, dem Handeln seiner Streitkräfte und dem Engagement seiner Bürgerinnen und Bürger sowie zivilgesellschaftlichen Organisationen unterscheiden können.
Manchmal kann ein Arzt, eine Krankenschwester oder ein ehrenamtlicher Helfer im Gedächtnis einer Familie einen bleibenderen Eindruck hinterlassen als zahlreiche politische Reden.
Bemerkenswert ist außerdem, dass diese Zusammenarbeit trotz der politischen Veränderungen in Afghanistan und der Rückkehr der Taliban an die Macht fortgesetzt wurde.
Die Kooperation zwischen Friedensdorf International und dem afghanischen Roten Halbmond zeigt, dass humanitäre Arbeit in diesem Fall politische Hindernisse überwinden konnte.
Dabei ist wichtig zu betonen, dass es sich um die Zusammenarbeit einer unabhängigen deutschen Hilfsorganisation mit einer afghanischen Institution handelt. Die Arbeit des Friedensdorfs sollte deshalb nicht unmittelbar als staatliche Politik Deutschlands dargestellt werden.
Gerade diese Eigenständigkeit und die langfristige Fortsetzung der Arbeit unterstreichen jedoch ihre gesellschaftliche Bedeutung.
Die vielleicht wichtigste Erkenntnis aus dieser Erfahrung lautet: Die Beziehungen zwischen Völkern lassen sich nicht ausschließlich anhand militärischer, politischer oder wirtschaftlicher Kriterien beurteilen. Manchmal ist die Rettung des Lebens eines einzigen Kindes wertvoller als Hunderte politischer Vereinbarungen.
Deutschland wird in Afghanistan nicht nur mit den Erinnerungen an den Krieg verbunden. Es gibt auch Tausende afghanische Familien, die den Namen dieses Landes mit der Heilung ihres Kindes, der Rückkehr seiner Gesundheit und dem Wiederaufleben ihrer Hoffnung verbinden.
Das ist ein anderes Gesicht Deutschlands – ein Gesicht, das nicht durch Waffen, sondern durch medizinisches Wissen, Mitgefühl und Menschlichkeit geprägt wird.
Haidar Qasemi
TOLOnews: Berichterstattung über die Behandlung afghanischer Kinder in Deutschland und die Rückkehr von 46 Kindern.
Afghanischer Roter Halbmond: Angaben zur Rückkehr und Überführung der Kinder zur medizinischen Behandlung.
Friedensdorf International: Offizielle Informationen über die medizinische Hilfe für Kinder aus verschiedenen Ländern.
Auswärtiges Amt: Informationen zur Geschichte der deutsch-afghanischen Beziehungen.
NATO: Hintergrundinformationen zum internationalen Einsatz in Afghanistan.
>>> آلمان رابطه با طالبان را عادی سازی می کند و این به دور از انساندوستی و شعار حقوق بشر است. دولت آلمان هیچگاه همراه با مردم افغانستان نبوده است و این سازمان های حقوق بشری و صلح دوست آلمانی است که با مردم افغانستان همیاری و همکاری می کند که یکی از آنها همین دهکده صلح است که هر سال شاهد خدات صحی این موسسه برای فرزندان مریض افغانستان هستیم.
شیما کابل
>>> آقای مرتس که روز چهارشنه (۳ سرطان) برای پاسخدهی به پارلمان حاضر شده بود، گفت که تعامل با طالبان صرف در سطح فنی و به هدف تسهیل اخراج مهاجران برقرار شده است.
سارا نانی، نمایندهی حزب سبزها از مرتس پرسید: «آیا شما دارید طالبان اسلامگرا و زنستیز را که سربازان آلمانی نیز علیه آنان جنگیدهاند، عادیسازی و بهسوی آنان دست دوستی دراز میکنید؟»
فریدریش مرتس در پاسخ گفت: «ما این رژیم را عادیسازی نمیکنیم. رابطه در سطح فنی وجود دارد.»
>>> آلمان از تجارب خوبی که در عرصه استخراج معادن دارد در چارچوب همکاری های دراز مدت در تربیه متخصصین افغانی بخاطر استخراج منابع طبیعی کمک خواهد کرد
>>> >>> آلمان قابل اعتمادترين كشوردنياست شك نكنيد-ميرويس
>>> به گزارش دویچهوله، حدود ۵۵ درصد از افغانهایی که در فهرست اخراج قرار دارند، هیچگونه محکومیت کیفری ندارند.
از زمان رویکارآمدن دولت ائتلافی متشکل از احزاب راست میانه و چپ میانه، ۲۵۰ شهروند افغانستان از آلمان به کشورشان بازگردانده شدهاند.
الکساندر دوبرینت، وزیر داخله پیشتر اعلام کرده بود که بازگرداندن افراد به افغانستان دیگر صرفا به مجرمان و «افراد خطرناک» محدود نخواهد شد، بلکه مطابق توافق مندرج در قرارداد ایتلافی دولت، از این پس سایر افرادی که مؤظف به ترک آلمان هستند نیز به افغانستان بازگردانده خواهند شد.
آلمان برای اخراج مهاجران با طالبان نیز مذاکره و توافق کرده است.
>>> >>> بحران اقتصادی آلمان رو به وخامت رفته و سعی ها در اصلاح آن شکست یافته اوضاع بازار انرژی هم آن را تشدید کرده افق روشنی هم نیست بعید نیست از ملل دیگر هم اخراج میکنند
>>> دولت آلمان از سال ۲۰۲۴ میلادی اخراجها به افغانستان را آغاز کرد و پس از تعامل رسمی با گروه طالبان که منجر به پذیرش دو دیپلمات طالبان در سفارت افغانستان در برلین و قنسولگری کشور در بن شد، اخراجها را افزایش داده است.
تا هنوز ۲۶۳ مهاجر که اکثریت مطلق آنان را افراد محکوم به جرایم جنسی، قتل، خشونت و مواد مخدر تشکیل میدهند، اخراج شدهاند.
>>> دولت آلمان بار دیگر به افغانهایی که در پاکستان منتظر رفتن به آلمان هستند، پیشنهاد پول داده است تا از برنامه پذیرش آلمان انصراف بدهند.
این پیشنهاد شامل کمک برای بازگشت به افغانستان یا رفتن به یک کشور سوم است.
افرادی که این پیشنهاد را بپذیرند، باید بهطور کامل از روند پذیرش آلمان خارج شوند.
>>> چی حال و چی اوضاع شد یک وقت این مردم خود را قهرمان و غیرتی خود را لقب میدادن ار بس که رهبران سیاست مداران استادها همه کدایگر و معمله گر شدن حال آلمان هم خوب فهمیدن که به این ها پول بدین هم عقیده اش هم ایمان ش هم وطن ش هم هویت به پول میفروشن
>>> این هم آبروریزی جدید اثر بسیار سویی بر پذیرش این اینده پناهجویان دارد ۳۲۶ تن پذیرفته آند پول بگیرند و منصرف شوند یعنی اثبات اینکه هیچ مشکل نداشته آند صرفا نمیخواستند در افغانستان زندگی کنند دنبال پول هستند تیاتر بازی میکنند حرفشان را باور نکنید صرف اینکه هزار تن هم برای پذیرش آلمان ثبت نشده آند این هم آبرو ریزی دیگری از وطن داران محترم این قسم کارها باعث میشود هیچ کشوری دیگر پناهجوی افغان نپذیرد به دلیل اینکه این ها مشکلی ندارند صرف دنبال پول هستند نمیخواهند در کشور خودشان زندگی کنند. گدا گشنه آند .
>>> چرا به مردم این حرف ها را میزنی این حرف ها را برای اون ها بزن که قدرت دست ش بود هم سروت و هم نظامی هم هوای این ها همه چی در دست شان بودن حال خودشان به اروپا به آمریکا به ترکیه به ممالک عربی قبل از سربازان اشغالگران خود را رساندن بهترین خانه بهترین ماشین بهترین سرمایه که صد سال آینده اولادایش را تضمین کردن حال ملت خود قوم خود و هم زبان خود را به طالب گذشتن طالب که بیست سال در جنگ بهش بود حال این فراری ها یک روز هم حرف نزده که با مردم من با ملت با قوم من چرا با بی عزتی برخورد میکنی تحقیرش نکنید در اصل ملت گدایگر نیست رهبران بزرگان سیاست مداران استادها جنرالان حکمرانان ما گدایگر بودن واستن که ما را گدایگر آموخته کردن ما ملت هر وقت که به غیرت ما بد میآمد اون را خوار ذلیل کردیم 1 در اشغال روسیه شوروی همه ملت مجاهدین شودن و مجاهدین بودن و شوروی بیرون کردیم این ها هم وحدت مرا گرفتن هم غیرت مان هم عزت مان هم ما را تحقیر کردن ما ملت را بیست سال فریب دادن در مقابل طالب حال این ها فرار کردن ما را برای طالب گذشتن حال پس بیایم دست به دست بدهیم کشور خود را خودی ما جور کنیم خلاص گپ خر به چوب بسته باشد دولت ما است این ها در خارج نشستن به ما میگه با طالب جنگ کن طالب را بیرون کن تا ما باز بیایم تمام سرکا های کابل هولی شخصی کنیم باز شما ملت شوید ما حکمرانان حال آلمان ما را به عنوان مهاجر قبول نمیکند بیست سال جونان این وطن سپر جان شان بودن حال این جوانان ما را به عنوان مهاجر قبول نمیکند بیایم حامین طالب را هیمایت کنیم یک دولت از ش جور کنیم که خود ما میخواهیم نه برای دیگران برای خود مان با فرهنگ خودمان با عنانات خود مان جورش کنیم تا دیگر کشور مرا الگو خود بگیرد نمیدانم گریه کنم به حال مردم وطنم یا فریاد بزنم که ما این تور خار ذلیل نبودیم پاکستان که خود را دوست قوم پشتون حساب میکند و میکرد کشورهای ممالک عربی که دین شریک مون بود ترکیه که ما هم زبان ش ما در وطن خود داریم ایران که قوم شیعه ما را تا آخرین تاقت همراه اش بود و است در جنگ عراق در جنگ داعش همراه و هم سنگرش بود و است آمریکا و اروپا که بیست سال کشور ما را اشغال کرده بود همه جوره همکارش بودیم و در خدمت ش بودیم حال همه ی شان ما را به عنوان مهاجر هم قبول نمیکند پس بیایم همه برای سر بلندی خود وطن را بسازیم اگر کشور ما سربلند ما ملت سربلند استیم اگر کشور سر بلند نبود ما سر بلند نیستیم این را ایله کنیم تو ترکمن است تو ازبیک تو پشتون تو هزاره تو بلوچ وووو بیایم یک ملت شویم تا ما هم آسایش آرامش امنیت و کشور داشته باشیم نه احمد آمد که بر زخم ما مرحم بماند نه محمود سیل بین جمهوریت و امارت اسلامی افغانستان
>>> آیا این ها همه مشکل با طالب دارد یا طالب به این ها مشکل دارد نا هیچ مشکل نیست فقط دالر جان و یورو خان جیب پر چون رهبران ما و جنگ سالاران ما و سیاست مداران ما و استاد های ما و جنرالان ما و والی های ما مقصد عقیده اس ایمانش سیاست شان مبارزه اش همه و همه برای دالر بودن حال همه شان در آمریکا و اروپا یا در ممالک عربی یا در ترکیه بهترین زندگی دارد تجارت روان است تا صد سال آینده اولادای ش تضمین حال ملت هم بهتر از این ها یاد گرفتن که به هر نحوی که باشد دالر و یورو به دست آورد میگه شاگرد از استاد پیشه میگره
>>> نهادهای حقوقبشری گفتوگو تعامل با طالبان در مورد اخراج مهاجران را مشروعیت دانسته و محکوم کردهاند.
کارشناسان سازمان ملل متحد نیز نسبت به اخراج مهاجران افغانستان از کشورهای عضو اتحادیه اروپا ابراز نگرانی کرده و از این کشورها خواستهاند که «اصل عدم بازگرداندن اجباری» را رعایت کنند.
>>> شانس دریافت پناهندگی مردان افغان در آلمان اخیراً به شدت کاهش یافته است. سازمان «پروازول» از سختگیری در بررسی درخواستهای پناهندگی شهروندان افغان به شدت انتقاد کرد.
سازمان حامی پناهجویان «پروازول» در آلمان با توجه به وضعیت حقوق بشر در افغانستان تحت کنترول طالبان خواستار توقف فوری اخراجها به این کشور شد.
>>> بر اساس گزارش برنامه طنزی-تحقیقی «ZDF Magazin Royale» که به تاریخ اول می ۲۰۲۶ از تلویزیون دوم آلمان نشر شد، در چارچوب روند اخراج مهاجران به افغانستان، نهادهای آلمانی بهگونه منظم یک نماینده رژیم طالبان را در شعبه اداره فدرال مهاجرت و پناهندگی آلمان (بامف) در شهر بُن میزبانی کردهاند. این برنامه که در پورتال آنلاین شبکه دوم آلمان (زید دی اف) قابل مشاهده است و در همان تاریخ ساعت ۲۳:۰۰ از همین شبکه نشر شده است، به بررسی جزییات این همکاری پرداخته است.
طبق این گزارش، در تاریخ ۱۷ اپریل ۲۰۲۶، سید مصطفی هاشمی، قنسول در جنرال قنسولی افغانستان در شهر بُن و نماینده رژیم طالبان، در دفاتر شعبه بُن بامف حضور داشته است. اداره بامف گفته است که دعوت از این نماینده در چارچوب یک اقدام پولیس فدرال انجام شده و این اداره در آن دخیل نبوده است. به گفته این نهاد، چنین اقداماتی در طول سال جاری سه بار در همین محل انجام شده است.
>>> از یکسو طالبان حقوق بشر را نقض میکنند و از سوی دیگر حکومت آلمان با طالبان برای اجرای اخراجها همکاری میکند. این روند به معنای مشروعیتبخشی به طالبان است
>>> آمار حکومت آلمان نشان میدهد که در حدود سه سال اخیر شمار محدودی از پناهجویان افغانستان با دریافت کمک مالی داوطلبانه به کشور خود بازگشت کرده اند.
>>> این مجرمین باید دیپورت بشوند مایه آبروریزی است کسی از اینها حمایت کند بگذارید بروند شما هم اخبار این ها را راپورت نکنید
>>> این مجرمین باید بشدت تنبیه شوند وادامه ی محکومیتشان را در زندان افغانستان سپری کنند یا دستانشان را ازچهارناخون قطع کنند تابرای همیشه مردم ازشرشان درامان بمانند
>>> کاملا اشتباه , وطندارا هرگز گول دولت آلمان را نخورید , در آلمان بمانید , امکانات در آلمان زیاد است اگر اهل کار باشد میتوانید زندگی مناسبی را جور کنید , آلمان بهترین کشور از لحاظ امکانات برای پناهجویان افغان است این همه پناهندگان از کشورهای مختلف , از ایران کلی ایرانی آمده , از عراق , از سوریه , از اوکراین , از آفریقا , از آسیای مرکزی , از آسیای شرقی , چون امکانات زیاد است , هرگز فریب دولت آلمان را نخورید و قبول نکنید , آلمان امکانات زیاد دارد
مرد افغان از آلمان
>>> هیچ کجا وطن نمی شود باز گردید به وطن تا باهم آن را بسازیم
>>> چرامهاجرین در کشور آلمان دست به اعتراض و تظاهرات نمیزنند آلمان که خودرا یک کشور مدافع حقوق بشر میداند چرا به دست به اخراج اجباری افغانستانی ها میزند مگر کشوری را که طالبان با مردمش گروگان گرفته امنیت است اگر افغانستان امنیت است پس چرا سفارت آلمان و دیگر کشورهای اروپایی بیش از پنج سال است که بسته است و هیچ نوع فعالیت نمیکنند
ب م از سویس
>>> مردم باید در کشورهای که خود را حافظ صلح جهان میدانند مخصوصا المان دست به تظاهرات بزرگ بزنند تاصدای مهاجرین به گوش مسولین برسد
>>> مردم بیاید حد اقل تظاهرات راه اندازی کنیم صدای خود را بلند کنیم بیاید همه یک صدا در تمام شهرهای اروپا تظاهرات دسته جمعی و مسالمت آمیز بکنیم و نگذاریم که این چنین با سرنوشت مهاجرین بازی بکنند اروپایی ها فقط به تظاهرات دسته جمعی مردم احترام قائلند دیگر به هیچ زبانی نمیفهمند هموطنان لطفا خاموش ننشینید.
توریالی از شهر فرانکفورت المان
>>> دیگه گلیم تان جم شده حساب کنید یک وقت طالب را به این ها به 20 دالر میفروختین حال حامون ها که شما چاپلوس ها نوکری اش می کردین شما را به عنوان مهاجر قبول نمیکند و شما را مفتکی به طالب می فروشد قربان خدا شوم یک چکچکی برای طالب ههههههههههه برای شما چی بودین و چی شدین چکاره بودین که در افغانستان به وزیر به والی به معاوین راضی نبودین در اروپا به عنوان کاریگر سگ شو قبول تان نمیکند راست گفتن که چوب خدا صدا ندارد اگر تظاهرات میخواهی بکنید تظاهرات کنید در تظاهرات همه تان لخت مادرزاد شوید همه تان همجنسگر شوید اون وقت احتمال دارد 50 50 که شما را رد مرز تان نکند اون ها دیگه میفهمه که اگر این ها را رد مرز کنیم طالب این ها را سنگسار میکند فقط یادتان نرود تظاهرات همجنسگرا باز برای شما که فرق ندارد فقط شما در اروپا بمانید این طالب که من میبینم اگر دوباره به شکم مادرانتان درون شوی باز هم خلاصی ندارید فلانی از جرمنی آریا از جرمنی جرمنی هم ساز مخالف میزند ولی خودتان کم نفروشید در پاکستان یک چند صد خانواده پول گرفتن انصراف دادن شما به من راضی نشوید شما که هیچ مشکل نداشتین فقط و فقط دالر جان میخواستین کم نگیرید او بچه به کم راضی نشوید
مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است