یادمان باشد، گرسنگی فقط نان می‌شناسد و آن را معجزه‌گر می‌داند و هرگز قومیت نمی‌شناسد و کارویژه‌ی برای آن قایل نیست. مردم افغانستان، از هر قوم و نژاد، به‌دلیل گرسنگی از افغانستان فرار می‌کنند؛ اما از بخت بد، باردیگر در مرزهای ایران گرفتار همان هیولای گرسنگی و تشنگی می‌شوند و جان می‌بازند؛ آنگاه ما سرگرم جنگ‌های قبیله‌ای و طایفه‌ای هستیم و برای خود افتخار می‌تراشیم.

حقیقت این است که ما چندان افتخار نداریم. ما مردمان بی‌هنر هستیم، اگر هنر می‌داشتیم و چیزی بلد بودیم بجای نزاع‌های باطل، اول فقر را ریشه‌کن می‌کردیم. لاف زدن آسان است، هرکس و هر دسته‌ای می‌توانند لاف بزنند و دیگران را تحقیر کنند. مهم دستاوردهای قابل محاسبه و ملموس است که به نظر ما نداریم، ادعاهای واهی که عیسی، موسی و ابراهیم از قوم ما بودند و قوم ما چنین‌کرد و چنان‌کرد، دستاورد نیست.

در‌ نهایت باید گفت؛ که هیچ افت و مریضی بالاتر و دردناک‌تر از مرض نافهمی و بی‌شعور در جامعه نیست.

سید جواد سجادی

>>>   لالام جان طالبان آمار نفوس را ۳۶میلیون اعلام کرده من همین آمار را درست میدانم پرسان میشوم کدام زیر ساخت برای تامین نان این مقدار جمعیت فراهم شده آن چه را ضریب خودکفایی ملی نامیده میشود برای افغانستان برابر صفر است ما نه کمپانی های بزرگ زراعت داریم نه فابریکات عظیم نه منابع و معادن نفت و گاز و مس و آهن قابل قبول. کشوری داریم که قسم اعظم آن را کوه های هندو کش به معنی جایی که انسان را میکشد و یک قسم آن را بیابان های لم یزرع تشکیل داده تامین نان کشور ما زراعت صنعتی میخواهد موتر تراکتور میخواهد ما هنوز با گاو زمین شخم میکنیم من قصد ذکر مصیبت ندارم فقط میگویم تامین نان جمعیت با منابع و امکانات یک کشور ارتباط مستقیم دارد افزایش جمعیت نیازمند برنامه های کلان ملی است وگر نه اضافه جمعیت ایجاد میشود که نان ندارد کار ندارد خانه ندارد پول ندارد هیچ راهی برای تأمین این ها در کشور هم فراهم نیست تنها راه برایش فرار به جایی است که بتواند نانی به کف آورد غرض اینکه این وطن داران که در راه هجرت جان میدهد مسأله است بسیار بزرگتر تر از فقط یک‌نان نداشتن اگر امروز جمعیت تنظیم و کنترل نشود فردا روزی جنگ سر نان و آب در افغانستان در میگیرد هنوز بیش از ۹میلیون مهاجر در خارج از کشور هستند ما قادر به تامین نان بیست و هفت میلیون نفوس داخلی نیستیم امروز جمعیت کابل شش میلیون است زمانی که من در کابل زاده شدم یک میلیون جمعیت نداشت سراسر کابل خانه های بود که در یک باغ بزرگ بنا شده شد امروز از ۶تن نفوس کشور یک تن در کابل زیست دارد اگر امروز این تغییر وحشتناک دیموگرافی چاره نشود فردا فاجعه ای میشود که هیچ چاره هم ندارد طبیعت با جمعیت در تعادل است اضافه جمعیت را بی رحم و شفقت حذف میکند که همین وطن دار از تشنگی مرده ما هستند اگر امروز تنظیم خانواده فرزند آوری و جمعیت چاره نشود فردا روزی لشکر از تشنگی مردگان را خواهید است جنگ نان خواهیم داشت جنگ آب خواهیم داشت

>>>   نزول دادن بحران بزرگی که در پیش روی افغانستان است به یک قرص نان از یک ژورنالیست فهیم و تحصیل کرده به دور است نان ثابت مانده و جمعیت افغانستان می‌تازد کسانی که در در ریگزار نیمروز و سراوان مرگ را به ماندن ترجیح دادند اصلا امکان زندگی حتی به اقل آن هم نداشتند امروز صنف گدایان هم از رقابت و ازدهام در رنج است همین الان هم برای کنترل جمعیت دیر است فردایی که جمعیت به پنجاه برسد دیگر از کسی کاری ساخته نیست یک چرخه فاجعه فقر و روزگار سیاهی ابدی ایجاد خواهد شد از جوانان فهیم وطن تقاضا دارم این پروگرام ملی را نصب العین داشته باشند مقامات حمارت که انگار کور هستند که جامعه ما به سوی چه فاجعه ای میرود

>>>   به نظر دهنده اولی لالام جان من بهت گفته بودم لالام جان تو هزاره استی تو قبول نکردی تاجیک حرف تو را نمی گوید که جلو نفوس بگیرید به عقیده تاجیک این کار ناروا است هزاره لالا هرچی خود را به دیگران بچسباند زود چسپ ش باز میشه

مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است