امروز یکی از توافق‌نامه‌های امنیتی منطقه بین سه کشور عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان امضا شد. این توافق‌نامه‌ی امنیتی اولین توافق‌نامه‌ای که به صورت مستقل از ناتو و شانگهای افق جدید امنیت منطقه‌ای را بازنمایی می‌کند.

هر کدام از اعضای این توافق‌نامه ظرفیت‌هایی دارد که می‌تواند در آینده نقش بارزی به آن ببخشد. عربستان با نفت و ثروت حاصل از آن، پاکستان با بمب اتم و ترکیه با تکنولوژی نظامی می‌توانند مجموعه‌ی امنیتی جدیدی در منطقه را تعریف کنند.
هرچند این سه کشور عنوان کرده‌اند که ماهیت این توافق دفاعی است و علیه هیچ کشوری نباید پنداشته شود، اما حقیقت امر این است که پویش‌های امنیتی منطقه این توافق‌نامه را ضرورتی علیه تهدیدهای امنیتی ایران و اسراییل تعریف می‌کند.

از سوی دیگر، زمزمه‌هایی به گوش می‌رسد که ترامپ در صدد تخلیه‌ی پایگاه‌های امنیتی خود در منطقه است و تمام کشورها در صدد بازتعریف سیاست امنیتی خود هستند. حتی اگر امریکایی‌ها در منطقه باقی بمانند، تجربه‌ی درگیری با ایران نشان داد که امریکا توان حفاظت از متحدان خود را ندارد. در بحبوحه‌ی زایمان نظم نوین جهانی، نظم امنیتی جدیدی تعریف خواهد شد که بر اساس نظر باری بوزان از مکتب امنیتی کپنهاگن، سیستم‌های امنیتی منطقه‌ای را تقویت خواهد کرد.

بر اساس تعریف بوزان، افغانستان سرزمین عایق تعریف می‌شود، به این معنی که شامل هیچ مجموعه‌ی امنیتی منطقه‌ای نیست. کشورهای عایق تیغ دو لبه در امنیت به شمار می‌روند، گاهی این سرزمین‌ها محل همکاری منطقه‌ای به شمار می‌آیند و گاهی هم میدان تسویه‌حساب قدرت‌های پیرامون.
توافق‌نامه‌ی مکه به صورت نانوشته نیم‌نگاهی به افغانستان هم خواهد داشت. افغانستان برای پاکستان عمق استراتژیک و سرزمینی فوق‌العاده استراتژیک امنیت پیرامونی است، جایی که به راحتی می‌تواند به متحد هند رقیب سنتی پاکستان تبدیل شود. ترکیه نیز برنامه‌های بلندمدتی برای نفوذ در آسیای میانه دارد و حضور القاعده دشمن سنتی عربستان در افغانستان، این کشور را برای عربستان مهم ساخته است.

با توجه به مسایل فوق، پاکستان تلاش خواهد کرد که افغانستان را در همکاری‌های امنیتی آینده به عنوان محیط امنیتی مخاطره‌آفرین تعریف کند و از این وضعیت به سود خود بهره جوید.
از آن‌جایی که ایران بازی امنیتی خود در افغانستان را در همکاری با طالبان تعریف کرده، امکان رویارویی امنیتی اعضای پیمان مکه با ایران و روسیه در آینده امکان‌پذیر است.

داوود عرفان

>>>   منطقه دستخوش تحولات گسترده هست و باید دید که چه اتفاقی می افتد.هنوز برای قضاوت زود است.
امریکا فعلا درگیر انتخابات است و باید دید پس از انتخابات چه بلایی بر سر ایران می آید.
در هر صورت ایران و روسیه کارت های بازی خود را در افغانستان دارند، در داخل طالبان ایران از قبایل پشتون قندهاری و اطرافیان ملاهبت اله حمایت میکند و در عوض پاکستان از قبایل مشرقی و جناح حقانی حمایت میکند.
در صورتی که نیرو های نیابتی ایران در مناطق عربی و منطقه شام دچار فروپاشی شوند ، ایران مجبور به عقب نشینی شده و پرونده ی آن مناطق را به ترکیه و عربستان واگذار میکند . در آنصورت بطور خودکار توجه ایران بسمت جبهه شرق بیشتر از قبل جلب شده و دخالت ایران در محور شرقی یعنی در افغانستان بیشتر از قبل خواهد شد. عباس از سویدن

>>>   توافقنامه های امنیتی چه ناتو باشد و چه شانگهای و چه توافقنامه جدید میان عربستان و پاکستان و ترکیه و چه هم توافقنامه های بعدی،هیچکدام شان در موقع ضرورت دیگر از اعضای خویش دفاع نمی کنند و کار آمد نیستند.
در جنگ علیه ایران امریکا ار هم پیمانان اروپایی خوبش خواست که کمک کنند.جواب نی دادند و گفتند که ایران بالای امریکا جمله نکرده است که ما برعلیه ایران جنگ کنیم.
ایران با وچودی که عضو پیمان شانگهای است ،از طرف امریکا و اسراییل مورد بمباردمان قرار میگیرد،اما چین و روسیه هبج نوع دفاعی از ایران نمی کنند. آنها میگویند که این پیمان صرف بخاطر دفاع در مقابل تروریزم و عملیات تروریستی است.
در همین عرصه هم با پاکستان با وجودی که پاکستان توسط طالبان پاکستانی از افغانستان مورد حمله قرار میگیرد،اما چین و روسیه هیچ عکس العمل نظامی نشان نمی دهند و فقط به یک بیانیه اکتفا میکنند که افغانستان باید جلو گروپ های تروریستی را در خاک خود بگیرد.
عربستان با پاکستان که سلاح اتمی دارد،توافقنامه امنیتی امضا کرد و خود را در چتر امنیتی سلاح اتمی پاکستان قرار داد. اما تا بحال چندین حمله از طرف ایران و حوسی های یمن بالای عربستان صورت گرفته است و پاکستان هیچ عکس العملی نشان نداده است.
بنأ این پیمان های امنیتی در موقع ضرورت به هیچ دردی نمیخورند.

>>>   در مکه یک وقت استاد ربانی وگلبدین با دیگر رهبران افغنستان هم پیمان بستند ولی تمام افغانستان را به خاکستر دانی تبدیل کردند حالا ترکیه وپاکستان وعربستان هم شاید به خاکستر دانی تبدیل شوند با این پیمان ها.
آریا از جرمنی