یک بنده خدایی مدعی شده که مقاومت مردم افغانستان در برابر طالبان را مقاومت نمی‌داند، اما با هر ترازویی که بسنجیم، ایستادگی در برابر طالبان ــ با همه اشکال و ابعاد آن ــ مصداق دقیق و عینی «مقاومت» است.

چه طالبان را یک گروه انحصارگرا و خشن، با قرائتی سلفی از دین بدانیم که مردم افغانستان را به گروگان گرفته است، و چه آن را سازمانی استخباراتی در ذیل پروژه‌های آمریکا برای منطقه و یکی از بازوهای عملیاتی جبهه استکبار بدانیم، در هر دو صورت، تقابل با طالبان، مقاومتی مشروع و بلکه واجب است.
اداره‌ای که نه از مشروعیت داخلی برخوردار است و نه مشروعیت بین‌المللی، و با تکیه بر ابزار سرکوب، مردم را به سکوت وادار کرده است، طبیعتاً با واکنش‌های مقاومتی مردم مواجه خواهد شد حتی اگر کسانی باشند که از ان ناخشنود باشند.

مقاومت در برابر ظلمه ای که به تعبیر قرآن کریم باغی هستند، یک تکلیف شرعیست و چه اداره‌ ای ظالم تر از اداره‌ طالبان که در طی سه دهه، نه جان مردم از دست آنها در امان بوده نه مال و ناموس شان و آخرین مقاومت‌ مردم هرات نسبت به تعدی طالبان به نوامیس مردم. مدتی پیش اتفاق افتاد.
اما به گمان من، موضوع مقاومت در افغانستان، فراتر از این حرف‌ها است.
مردم افغانستان، بخشی از محور مقاومت‌اند. همان محوری که شاخصه اصلی آن، استکبارستیزی و ایستادگی در برابر سلطه‌طلبی آمریکا و صهیونیسم است.

این مردم افغانستان بودند که در تمامی روزهای سخت، از شهادت سید حسن تا شهادت قائد امت، در پهنه‌ای به وسعت افغانستان، ایران و اروپا، شجاعانه در کنار ایران ایستادند؛ در مراسم‌ها و تجمعات حضور یافتند، سوگوار شدند و آشکارا همبستگی خود را با جبهه مقاومت نشان دادند نه طالبان که حتی حاضر به گفتن تسلیت هم نشدند.

اداره طالبان حتی از صدور یک پیام تسلیت برای شهادت این رهبران بزرگ محور مقاومت خودداری کرد و از برگزاری هرگونه تجمع مردمی در حمایت از ایران در داخل افغانستان جلوگیری نمود.
اینجا است که مساله دیگر صرفاً اختلافی سیاسی، قومی یا داخلی نیست؛ مساله، انتخاب جبهه است.
پنج سال از سلطه طالبان بر افغانستان می‌گذرد. در این مدت، عملکرد این اداره بیش از هر چیز نشان داده است که طالبان نه‌تنها در برابر پروژه‌های استکباری منطقه ایستادگی نکرده، بلکه در موارد متعدد، در مسیری حرکت کرده که نتیجه آن چیزی جز تضعیف جبهه مقاومت و تأمین منافع دشمنان آن نبوده است.

از این منظر، تقابل مردم افغانستان با طالبان را نمی‌توان صرفاً مجموعه‌ای از اعتراضات پراکنده یا نزاعی بر سر قدرت دانست. این تقابل، در سطحی عمیق‌تر، بخشی از مقاومت مردمی در برابر جریانی است که توسط آمریکا حاکم افغانستان شده اند، اما از بسیاری از آرمان‌ها و ارزش‌هایی که مردم افغانستان برای آن هزینه داده‌اند، فاصله گرفته است و شاید مهم‌تر از همه این باشد که امروز دیگر نمی‌توان مردم افغانستان را با طالبان یکی دانست.

مردم افغانستان یک طرف این معادله‌اند و طالبان طرف دیگر آن.
یکی در کنار مردم منطقه و جبهه مقاومت ایستاده و دیگری، آگاهانه، در مسیری حرکت می‌کند که به سود جبهه استکبار تمام می‌شود.
اگر هنوز کسی در همراهی طالبان با جبهه استکبار تردید دارد، یا باید بلاهت او را تایید کرد یا تصور کرد که همچون طالبان در خط حمایت از جبهه استکبار قرار دارد حتی اگر عنوانش معاون سفیر باشد.

چنین کسی باید از خود بپرسد: در این پنج سال، شمشیر طالبان بیش از همه بر پیکر چه کسی فرود آمده است؟ بر آمریکا و صهیونیسم؟ یا بر مردم افغانستان و نیروهای همسو با محور مقاومت؟
تکلیف شرعی مسوولین در جمهوری اسلامی ایران این است که در کنار مقاومت مردم افغانستان در برابر طالبان(به عنوان عمله استکبار) بایستند اما اینکه آیا کسی به تکلیف خود عمل می‌کند یا نه، سخن دیگری است.

سید احمد موسوی مبلغ

>>>   دو مسئله باید از یکدیگر تفکیک شود:
1ـ مقاومت در برابر ظلم وظیفه عقلی و شرعی است همیشه لازم است. اختصاص به زمان و مکان خاصی ندارد.
2ـ مقاومت در برابر طالبان وجود ندارد این یک واقعیت است مقاومتی که طالبان را تهدید کند و زمینه را برای گفتگو فراهم کند وجود ندارد حضور درفضای مجازی و چند تا فحش نثار طرف مقابل که مقاومت نیست مقاومت تعریف دارد. شما در افغانستان با ذره بین بگردید اگر مقاومتی پیدا کردید به دیگران نیز اعلام کنید. نویسنده اگر طذفدار مقاومت است بسم الله این گوی و این میدان

>>>   این مقاومت مقدس است که از جهاد ضد شوروی مقام آن بلند تر است. چون بر علیه یک گروه افراطی ضد انسان، ضد زن و ضد عدالت، آزادی و کرامت انسانی است و خدا به انسان عزت و کرامت بخشیده است و این کوره مستبد آن را پایمال میکند.

>>>   آقای مرتضوی نمی گوید که این مقاومت ضعیف است بلکه آن را نفی نموده تا بگوید در مقابل طالبان نباید جنگید.

>>>   چند نکته باید روشن شود !
۱ - مردم افغانستان از مردمانی که دعوی مقاومت دارند، البته به شکل فیس بوکی نه واقعی، حمایت نه می نماید، زیرا اینان امتحان آلوده بودن و فاسد بودن را گزشتانده اند، و نمره صفر در کارنامه انها درج است !
۲ - آنانیکه دم از محور مقاومت میزنند، در تمام ۲۰ سال دوره جمهوریت در سایه استکبار جهانی زیسته و از حمايت کامل ان برخوردار بودند !
۳ - حکومت ایران با درنظرداشت منافع خود، مناسبات خوبی با طالبان دارند، و هیچگاهی آنرا فدای حمايت از اهل تشیع افغانستان نخواهند نمود، تعجب شما زمانی به اوج خود خواهد رسید، که دولت طالبان توسط ایران به رسمیت شناخته شود !
۴- طالبان از حمايت چنانی مردم برخوردار نیستند، ولی از سوی دگر مخالفین انها به هیچ وجه طرفداری مردم را با خود ندارند!
۵ - طالبان طی ۵ سال گزشته دست آوردهای نسبی داشته اند، ولی جبهات رنگارنگ به اصطلاح مقاومت زره ای کامیابی بدست نیاورده اند !
آنچه امروز در بدخشان می گزرد، نتیجه مداخله پاکستان برای ناکام ساختن پروژه استراتژیک فعال شدن دالان واخان است، همسویی با پاکستان خیانت به وطن، و خاصتن منافع بدخشانی و بدخشان می باشد !

>>>   ایران می ببینید از تمام دنیا تحریم هستش صبح ترامپ پا می شه می گه من ایران نابود می کنم شب که می خوابه من این کار را انجام دهم اما ایران پابرجاست
دلیل داره اون هم نیروی نظامی قوی تسلیحات مدرن و دیپلماسی نسبتا قوی
مردم افغانستان هم باید برای اینکه طالبان شکست بدهند نیازمند نیروهای شورشی قوی و استدلال قوی که بتونه مردم افغانستان جمع کنند این طوری مقاومت بدست میاد

>>>   لالام جان طالب معاش بگیر آمریکا است و ایرانی ها خودشان را درگیر جنگ یهود و آمریکا و عرب ها کردند طاقت یک جبهه دیگر از افغانستان را ندارند

>>>   اگر مقاومت تان مشروع است پس انرا جهاد بگویید نه مقاومت.کلمه مقاومت در مبارزات اسلامی امت مسلمه جایگاه ندارد. ولی قسمیکه من میدانم هدف مقاومت تان کدام جنبه مشروع ندارد. هردورهبر مقامت که یکی احمد مسعوداست،از دوران طفولیت اش تربیه شده و نوکر سرسپرده انگلیس، فرانسه و امریکابود. با یهود از دوران پدرش رابطه دوستانه داشت.وهمو دومش در دوران اشغال 20 ساله افغانسان وحکومت مزدور غرب، رکن عمده همان حکومت مزدور بود،کسیکه 20 سال در خدمت اشغالگران باشد و با اشغالگران همکار سرکوب مجاهدین و جهاد ازادی وطن باشد. میتواند رهبر مقاومت یعنی جهاد باشد.هرگزنه.

>>>   کدام مقاومت به این باید گفت بغاوت و بغاوت اگر این ها مقاومت میکردن در وقت اشغال افغانستان تواست آمریکا وناتو از جمله 52 کشور متحد آمریکا آن وقت وقت مقاومت بود این مقاومت در آن وقت سپر جان سربازان آمریکای بودن حال که آمریکا و اشغالگران فرار کردن این ها مقاومت را شروع کردن تمام دنیا میداند این تفاوت است حال هر چی اسمش می گذارید میل تان باز این بغاوت تان در این پنج سال کدام دست آورد داشتین به غیر بغاوت پسبوکی این ها فقط در بی سروت اندوزی بودن و استن دوختر استاد ربانی مگه با دوست پسرش در دوبی هتل نزدن کدام مقاومت این در اشغال گران در دالر غلت میزدن اونجا مقاومت نبود که وطن شان زیر چکمه های آمریکای بودن این ها یک مشت وطن فروش و ملت فروش استن حال از آدم و عالم طلب کار شدن یک مشت دوزد نوکر و غلام اسم شان مقاومت میگذارند
با احترام یک مهاجر افغانستانی

>>>   چند تا دزد لندغر موبیل دزان شورای نظار وجمعیت را مقاومت نه میتوان گفت تاریخ تلخی گذشته شان به مردم معلوم است.
احمد

>>>   ایران تکلیفی ندارد. نفوس افغانستان خود با طالب نجنگید چرا ایران بجنگند. اگر طالب برود و جمهوری برگردد یادمان نرفته همه کارها و گپ هایش علیه ایران بود. اگر ایرانیها اینقدر ساده دل بودن که امروز به این قدرت بزرگ تبدیل نمیشدن. ایمارت اسلامی هیچ تهدیدی علیه ایران نیست پس چرا ایران روابطش را با آن بد کند که امثال اشرف غنی بیایند برای خوشامد اربابان غربیشان علیه ایرانیها توطئه کنند؟!!

>>>   بعضی اشخاص معاش بگیر فیسبوک چلونکی طالبان که مقاومت موجود را علیه طالبان مقاومت نمی داند دلیل ان وابستگی انها با طالبان است و همچنان اگر مقاومت نیست پس چیست که از وزیر دفاع تا ریس عمومی امنیت طالبان تا ریس ستاد طالبان چرا سراسیمه هستند و نارام روان بطرف بدخشان که جبهی ازادی و جبهی مین و جبهی مقاوت ملی چندین پوسته نظامیان طالبان را تصرف کرده اند و نزد شان است تا حال طالبان نتوانسته اند که یک پوسته از دست داده را دوباره پس بگیرند به فیسبوک چلونکی طالبان گفته شده که هرچیزی که ضد طالبان است با حرفهای رکیک و فحش دادن بدیگران انرا رد کنند و خود طالبان در همچو قضایا کاملاً خاموش هستند که گویی هیچ گپی نیست خیر بخیرت است .

>>>   طالب را به صورت برنامه ریزی شده آوردند. طالب برهبری پاکستان دوسال با امریکا مذاکره کرد و همه شروط امریکا را قبول کرد. طالب از امریکا هفته به هفته دلار میگرد. طالب عسکر ارزان امریکاست. مقاومت علیه ظلم طالب که ادامه ظلم عبدالرحمن خبیث است فرض عین است و این حکم خدا و قرآن است که با ظالمان جهاد کنید. طالب ظالم و مزدور است. پس مقاومت علیه طالب فرض است.

>>>   این یک مسله بسیار خنداور و مانند یک بکاهی است که ما چند دزد و لندغر و پشقل فروش چپاولگر و لچکهای شارارا وخیرخانه و کیسه بر تایپه افغانان که ازجرم های خود گریخته ودر قله های کوه عکسهای فیسبوکی گرفته خود را مقاومت معرفی می‌کند و یا چند تا گریزی از فرانسه و حرمنی و دیگر کشور های غربی خود را رهبر مقاومت معرفی می‌کند هرگز مقامت شده نمیتواند اگر اینها مقاومت است پس بیایند در داخل و از مقاومت و مقاومت بازی سخن بگویند و پسران خود را از اروپا روان کرده در پهلوی چندلندغر و دزد دریاها های کوه پنهان هستند یکجا شوند باز ما هم این گریزی های دزد و چپاولگر پشقل فروش را مقاومت صدا خواهیم زد در غیر آن از این لاولهب بیجا که هیچ مفهوم ندارد دست بردارید وقت تان را به نوشته های بی مورد ضایع نکنید

>>>   در دخل وحشت، ترور، کشتار، آدم ربائی، ظلم،ا بیداد، جنگ برضد زن و مادر، استبداد قومی و اختناق و وحشت است. افغانستان هزار مرتبه وحشتناک تر از گواتیناموی امریکائی است. تو فکر میکنی که قدرت را طالب گرفت و به زور امریکا استبداد قومی و قبیله آورد این ادامه دارد. کور خاندی ملا رحمن جلاد رفت طالب رفتنی است. ظالم پایدار نمیماند.
یاهو کابلی آقا

>>>   پس مقاومت فرار به کوهها موقع حمله امریکا بودیا پنهان شدن در خانه دشمن ابدی مان پاکستان یا معامله با جنایتکار اعظم امریکا یا انفجار کردن مدارس دخترانه کشتار زنان باردار و نوزادان در ببمارستانها هرکس از مقاومت حرف می زند طالبان خفه شوند وهر مقاومتی دربرابر این جانیان مقدس است

مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است